03 Ιανουαρίου 2017

Το 2016 και η επιθετικότητα των γειτόνων

Σύντομος απολογισμός στα κρίσιμα εθνικά μας θέματα

Kαλή χρονιά, φίλες και φίλοι. Με τη βοήθεια του Θεού εισερχόμαστε στο 2017 και είναι ευκαιρία να πραγματοποιήσουμε έναν σύντομο απολογισμό των εθνικών θεμάτων μας. Το 2016 αντιμετωπίσαμε την αυξανόμενη επιθετικότητα της Τουρκίας και της Αλβανίας, προβληματιστήκαμε από τις εξελίξεις στο προσφυγικό/μεταναστευτικό και ανησυχήσαμε από τη συνεχιζόμενη αναταραχή στη Μέση Ανατολή και την πανευρωπαϊκή εκδήλωση ισλαμιστικών χτυπημάτων τυφλής βίας.

Το Κυπριακό αφήνει πολλά ερωτήματα. Η αισιόδοξη άποψη υποστηρίζει ότι βαίνουμε προς συμβιβαστική λύση. Η ψυχρή λογική, όμως, επιβάλλει να αναρωτηθούμε: Τι λύση θα είναι αυτή, αν δεν αποχωρήσουν πρώτα τα τουρκικά στρατεύματα; Τι σημαίνει μεταβατική περίοδος 15 ετών και ποιος εγγυάται ότι τότε θα έχουν φύγει όλοι οι Αττίλες; Πώς είναι τόσο αισιόδοξος ο κ. Αναστασιάδης όταν ο Ακιντζί εκτελεί εντολές της Αγκυρας και επιμένει σε εγγυήσεις, άρα τουρκική στρατιωτική παρουσία; Και πόσο λειτουργική και βιώσιμη τελικά θα είναι μία «λύση», η οποία θα παραχωρεί πλήρη τουρκική κυριαρχία στον Βορρά και μερική τουρκική κυριαρχία στον Νότο;

Τα ερωτήματα γίνονται περισσότερα όταν απέναντί μας έχουμε την Τουρκία του Ερντογάν. Ενα μείγμα δικτατορίας με κοινοβουλευτικό μανδύα ισλαμισμού και αντιευρωπαϊσμού, σε συνδυασμό με διακηρυγμένες τάσεις αμφισβητήσεως όλων των συνθηκών και όλων των μεθοριακών γραμμών. Οταν οι Τούρκοι πολιτικοί ζητούν αναθεώρηση της Λωζάννης και διεκδικούν ελληνικά νησιά, δεν απευθύνονται στο εσωτερικό τους ακροατήριο. Ξεκάθαρα στρέφονται κατά του Ελληνισμού, με στόχο να γκριζάρουν το Καστελόριζο, το οποίο επηρεάζει καταλυτικά την ελληνική ΑΟΖ, να θέσουν θέμα συγκυριαρχίας στη Θράκη και να διατηρήσουν στρατιωτική παρουσία στην Κύπρο.

Η Τουρκία έχει εγκαθιδρύσει στενές σχέσεις με τον αλβανικό εθνικισμό, ο οποίος βρήκε τον πιο θρασύ εκφραστή του στο πρόσωπο του Εντι Ράμα. Ο «σοσιαλιστής» πρωθυπουργός ξεδίπλωσε μέσα στον χρόνο που πέρασε όλα τα προκλητικά και ανιστόρητα αιτήματα της Μεγάλης ή Φυσικής Αλβανίας. Συνέχισε να υπερασπίζεται τους Τσάμηδες, απογόνους των εγκληματιών πολέμου του 1941-44, μοιράζει χάρτες ακόμη και εντός Ελλάδας με διεκδικούμενα τα ελληνικά εδάφη έως την Πρέβεζα, παρουσιάζει ως δήθεν αλβανική την καταγωγή των υπερήφανων Αρβανιτών (αρβανιτόφωνων Ελλήνων), αμφισβητεί συμφωνίες που υπέγραψαν προηγούμενες κυβερνήσεις για τις θαλάσσιες ζώνες, αρνείται να συνεργαστεί για την περισυλλογή των οστών των Ελλήνων στρατιωτών, γκρεμίζει ελληνικές οικίες στη Χειμάρρα κ.λπ. Η άρνηση της Ευρωπαϊκής Ενωσης να προχωρήσει τις ενταξιακές διαδικασίες της Αλβανίας είναι ένα καλό μήνυμα και δείχνει ότι -παρά τα σοβαρά προβλήματα του ευρωπαϊκού οικοδομήματος- μπορούμε να αξιοποιήσουμε την ευρωπαϊκή ένταξη για την προώθηση των εθνικών συμφερόντων μας.
Στα Σκόπια οι εκλογές οδήγησαν σε αδιέξοδο. Εμείς ας μείνουμε σταθεροί στην υπεράσπιση του ονόματος και της ιστορίας της Μακεδονίας.

Κωνσταντίνος Χολέβας

* Πολιτικός επιστήμων

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου