Η αζαλέα κατάγεται από τη Νότια Κίνα και από τα Ιμαλάια όπου καλλιεργούνται συνήθως ως καλλωπιστικά φυτά. Το μοναδικό αυτοφυές είδος στην Ελλάδα του γένους Rhododendron είναι το Rhododendron luteum με αρωματικά κίτρινα άνθη όπου ανθίζει τον Απρίλιο στη δυτική Λέσβο.
Ταυτότητα-Μορφολογικά χαρακτηριστικά Αζαλέας
Η αζαλέα όπως και το ροδόδενδρο ανήκουν στο γένος Rhododendron, όπου πολλοί μπερδεύονται και δεν μπορούν να ξεχωρίσουν αυτά τα δύο φυτά. Στη ουσία η αζαλέα είναι μια μικρογραφία του ροδόδενδρου, καθώς είναι μικρότερος θάμνος και με μικρότερα άνθη. Υπάρχουν αειθαλείς αζαλέες ή ιαπωνικές αλλά και φυλλοβόλες. Οι αειθαλείς είναι πολύ πιο ανθεκτικές στο κρύο.
Τώρα όσο αναφορά την Ελλάδα, η αζαλέα που καλλιεργούμε είναι θαμνώδες φυτό εξωτερικού χώρου με ύψος περίπου 0,50-1,5 μ. ανάλογα πάντα με την ποικιλία που έχουμε επιλέξει. Έχει πράσινα μικρά φύλλα και τα άνθη της είναι με μονή ή διπλή σειρά πετάλων όπου μας εντυπωσιάζουν με τα υπέροχα και μοναδικά χρώματα τους. Παράξενο αποτελεί το γεγονός ότι μια «αρκετά φορτωμένη με άνθη αζαλέα» την επόμενη χρονιά λόγω του στρες δεν θα έχει την ίδια άνθιση, αλλά πολύ μικρότερη. Αυτή η ιδιαιτερότητα της αζαλέας όμως σίγουρα δεν αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα και σίγουρα αξίζει να περιμένουμε έως την επόμενη χρονιά όπου θα ξανανθίσει .
Απαιτήσεις-Φροντίδα Αζαλέας
Ταυτότητα-Μορφολογικά χαρακτηριστικά Αζαλέας
Η αζαλέα όπως και το ροδόδενδρο ανήκουν στο γένος Rhododendron, όπου πολλοί μπερδεύονται και δεν μπορούν να ξεχωρίσουν αυτά τα δύο φυτά. Στη ουσία η αζαλέα είναι μια μικρογραφία του ροδόδενδρου, καθώς είναι μικρότερος θάμνος και με μικρότερα άνθη. Υπάρχουν αειθαλείς αζαλέες ή ιαπωνικές αλλά και φυλλοβόλες. Οι αειθαλείς είναι πολύ πιο ανθεκτικές στο κρύο.
Τώρα όσο αναφορά την Ελλάδα, η αζαλέα που καλλιεργούμε είναι θαμνώδες φυτό εξωτερικού χώρου με ύψος περίπου 0,50-1,5 μ. ανάλογα πάντα με την ποικιλία που έχουμε επιλέξει. Έχει πράσινα μικρά φύλλα και τα άνθη της είναι με μονή ή διπλή σειρά πετάλων όπου μας εντυπωσιάζουν με τα υπέροχα και μοναδικά χρώματα τους. Παράξενο αποτελεί το γεγονός ότι μια «αρκετά φορτωμένη με άνθη αζαλέα» την επόμενη χρονιά λόγω του στρες δεν θα έχει την ίδια άνθιση, αλλά πολύ μικρότερη. Αυτή η ιδιαιτερότητα της αζαλέας όμως σίγουρα δεν αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα και σίγουρα αξίζει να περιμένουμε έως την επόμενη χρονιά όπου θα ξανανθίσει .
Απαιτήσεις-Φροντίδα Αζαλέας
Θέση: Το φυτό αυτό χρειάζεται προστασία από την ήλιο και ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες. Την τοποθετούμε καλύτερα σε γλάστρα σε μια θέση όπου να υπάρχει σκιά ή μερική σκιά. Η αζαλέα το κρύο δεν το φοβάται όμως θα πρέπει να είναι προστατευμένη από τον άνεμο. Τέλος, δεν αντέχει την πολύ ξηρή ατμόσφαιρα.
Χώμα: Η αζαλέα χρειάζεται όξινο φυτόχωμα, κατάλληλο για φυτά οξύφυλλα(όπως είναι η γαρδένια, ορτανσία κλπ).Επίσης το χώμα θα πρέπει να είναι εμπλουτισμένο με λίγη ελαφρόπετρα και περλίτη έτσι ώστε να έχουμε καλύτερη αποστράγγιση και να αερίζονται σωστά οι ρίζες του.
Πότισμα: Προτιμάμε το χώμα να είναι πάντα νωπό και ποτίζουμε πάντα όταν στεγνώσει. Αραιά καλό είναι να κάνουμε ένα καλό πότισμα για να ξεπλυθεί από άλατα.
Λίπασμα: Λιπαίνουμε την αζαλέα με κάποιο πλήρες λίπασμα, κατάλληλο για οξύφιλα φυτά. Προτιμότερο είναι ένα υδατοδιαλυτό ή σε μορφή σκόνης. Αυτό γίνεται 1 φορά το μήνα αρχίζοντας πάντα από το τέλος της άνθισης και μέχρι το τέλος Φθινοπώρου.
Κλάδεμα: Η αζαλέες δε χρειάζονται κλάδεμα, παρά μόνο να αφαιρέσουμε ξερά και χαλασμένα κλαδιά αμέσως μετά την άνθιση ώστε να πυκνώσουμε τη κόμη της.
Πολλαπλασιασμός: Η αζαλέα πολλαπλασιάζεται με σπόρο και εμβολιασμό όπου γίνεται την άνοιξη. Επίσης πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα το καλοκαίρι και με καταβολάδες κατά το Μάιο.
Εχθροί-Ασθένειες: Χλωρίωση και καφέτιασμα των φύλλων είναι τα πιο συνηθισμένα σε μια αζαλέα. Ακόμα προσβάλλεται από μυκητολογικές ασθένειες όπως σεπτόρια, βοτρύτη και ωίδιο. Τέλος, προσβάλλεται από μελίγκρες, τετράνυχο και ψώρα.
Χώμα: Η αζαλέα χρειάζεται όξινο φυτόχωμα, κατάλληλο για φυτά οξύφυλλα(όπως είναι η γαρδένια, ορτανσία κλπ).Επίσης το χώμα θα πρέπει να είναι εμπλουτισμένο με λίγη ελαφρόπετρα και περλίτη έτσι ώστε να έχουμε καλύτερη αποστράγγιση και να αερίζονται σωστά οι ρίζες του.
Πότισμα: Προτιμάμε το χώμα να είναι πάντα νωπό και ποτίζουμε πάντα όταν στεγνώσει. Αραιά καλό είναι να κάνουμε ένα καλό πότισμα για να ξεπλυθεί από άλατα.
Λίπασμα: Λιπαίνουμε την αζαλέα με κάποιο πλήρες λίπασμα, κατάλληλο για οξύφιλα φυτά. Προτιμότερο είναι ένα υδατοδιαλυτό ή σε μορφή σκόνης. Αυτό γίνεται 1 φορά το μήνα αρχίζοντας πάντα από το τέλος της άνθισης και μέχρι το τέλος Φθινοπώρου.
Κλάδεμα: Η αζαλέες δε χρειάζονται κλάδεμα, παρά μόνο να αφαιρέσουμε ξερά και χαλασμένα κλαδιά αμέσως μετά την άνθιση ώστε να πυκνώσουμε τη κόμη της.
Πολλαπλασιασμός: Η αζαλέα πολλαπλασιάζεται με σπόρο και εμβολιασμό όπου γίνεται την άνοιξη. Επίσης πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα το καλοκαίρι και με καταβολάδες κατά το Μάιο.
Εχθροί-Ασθένειες: Χλωρίωση και καφέτιασμα των φύλλων είναι τα πιο συνηθισμένα σε μια αζαλέα. Ακόμα προσβάλλεται από μυκητολογικές ασθένειες όπως σεπτόρια, βοτρύτη και ωίδιο. Τέλος, προσβάλλεται από μελίγκρες, τετράνυχο και ψώρα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου